Blog Image

Eddy & Irene exploring Malaysia

Het einde van onze reis

The end Posted on Fri, October 26, 2018 04:47:46

Het Pangkor Laut Resort is vrijwel het meest luxueuze hotel welke we ooit al hebben gehad. Ons huisje, de restaurants met een enorme diversiteit aan variatie keukens kortom de gehele locatie alhier is bijzonder mooi, functioneel en goed verzorgd. Het personeel is super vriendelijk en bijzonder hulp vol en steeds met de nodige passie voor hun job.

Wanneer we gisteren zijn ingegaan op een uitnodiging voor een receptie, kunnen we ook dit enkel toejuichen. Een leuke babbel met een hapje en een drankje (on the house) maakte ook van onze voorlaatste (normale) avond een leuke afsluiter. Hier hebben we nog een koppel leren kennen uit Australië, bijzonder leuke mensen die een verjaardag komen vieren als zijnde deze vakantie. Ze raden ons nog enkele landen aan die we ooit zeker moeten doen, China en uiteraard hun eigen land horen daar bij. Onze gastvrouwen bij de receptie zijn ook bijzonder gastvrij, één dame is van Kuala Lumpur en de andere zelfs van Borneo.

Algemeen gezien is Maleisië een leuke bestemming met daar bovenop een aangename en vooral vriendelijke bevolking, wetende dat de religie bij deze mensen gaat van moslim, hindoe, rooms katholiek, boeddhisme enz. Daar merk je naar gastvrijheid toe, niets van. Hier kunnen ze bij ons in Europa nog iets van leren, toch?

Deze avond nog een laatste maal gaan dineren, om dan morgenvroeg na het ontbijt onze terug reis aan te vangen. Een vier uurtjes rijden naar Kuala Lumpur waar we onze wagen nog moeten retourneren in de luchthaven. Maar aangezien we pas om 23h kunnen inchecken gaan we eerst nog een hapje eten in de Petronas toren, als het weer het toelaat kan ik deze nog vastleggen bij nacht.

BEKIJK HIER DE BEELDEN



Pangkor Laut Resort

Strandvakantie Posted on Mon, October 22, 2018 16:53:53

Het eiland waar we nu op gestrand zijn is vrij uniek. Enkel ons hotel is hier gevestigd, in de vorm van villa’s en paalwoningen. Enkele zijn gelegen op de begane grond, andere zijn heuvel villa’s, wij logeren hier op een heuvel aan de oostkant. Hier zijn ook de restaurants gevestigd, receptie, bibliotheek, zwembad enz. Ook de paalwoningen in de zee zijn aan deze kant gelegen, aan de westkant van het eiland ligt Emerald bay, dit is de plaats waar je een wit strand treft en wuivende bomen waar je rustig kan vertoeven. Uiteindelijk is dit een vrij klein eiland, van de oost naar de westkant zou hoogstens een kwartier wandelen zijn, zij het niet dat je een berg over moet. Hoe stijl het pad is weet ik niet, maar geloof me te voet is dit niet aan te raden. Na eenmaal dit te hebben getest hebben we ons net zoals iedereen, de volgende keren netjes met de shuttle naar het strand laten brengen.

Ook op het eiland zitten er buiten ons tal van apen, die uiteraard op zoek gaan naar het nodige eten wat ze kunnen vastkrijgen. Het wordt dan aangeraden om deuren van je terras en ramen goed op slot te doen, de slimmeriken krijgen die anders zeker open met een geplunderde kamer als resultaat.

Aan het strand zien we wat verder boven de jungle enkele (vermoedelijk) zeearenden vanuit de hoge bomen wat rondzweven om daarna een duik te nemen naar het water en terug te keren naar de bomen met een hun prooi. Net wat te ver om ze deftig vast te leggen op foto.

Aan het restaurant waar we ontbijt hebben zit het vol met neushoornvogels, ook zij schuiven mee aan voor hun deel. Je mag geen enkel dier eten geven, enkele kunnen dit natuurlijk niet laten.

Vandaag, maandag een tochtjes gedaan door de jungle, niet meteen een grote trail maar wel een leuke. Niet meteen veel dieren gezien buiten een reptiel dat mijne maat wou worden. Ik had hem gespot in de struiken, wanneer ik me op het pad neerzette kwam hij na een tijdje zelfs zo dicht dat mijn lens niet meer kon scherpstellen. Verder nog enkele paddenstoelen vastgelegd.

Terwijl ik aan het strand de neushoornvogels vastlegde komen ze nadien doodleuk op ons terras zitten, ook een aap laat het niet na ons een bezoek te brengen.

BEKIJK HIER DE BEELDEN



Penang – Lumut

Dag 12 Posted on Sat, October 20, 2018 12:34:51

Met wat vertraging, een beknopt verslag van onze laatste autorit (buiten de terugweg naar de luchthaven) tijdens onze reis in Maleisië.

Onze laatste rit in onze toer doorheen een stukje Maleisië. Vandaag van Georgetown, Penang naar Lumut Marina Island. Hier nemen we een boot richting onze strandvakantie, (om het maar een naam te geven) namelijk Pangkor. Hier is het Pangkor Laut Resort enkel en alleen gelegen, zij hebben dit eilandje ingepalmd.

Als we net Georgetown buitenrijden moeten we via één van de twee bruggen terug naar het vaste land, want ook Penang was een eiland tot de bruggen dit hebben verbonden met het vaste land. We moeten toegeven George Town was best een leuke stad met een gezellige drukte waar het een smeltkroes is van verschillende culturen en religies die echter netjes naast elkaar genoegen nemen met hun deeltje van de stad.

Wat we hier op Maleisië nog hebben ontdekt is het ontbreken van een rookverbod op openbare plaatsen. In cafés en restaurants mag je hier dus nog steeds roken, wel te verstaan aan de kant voorbehouden voor rokers. We hoorden op de radio dat men hier wel mee bezig is, echter enquêtes wijzen uit dat 70% hier niet mee akkoord gaat, en indien men dit zou invoeren niet meer zou gaan uiteten. De handelaars gaan dit dus niet zomaar laten goedkeuren.

Nog een rariteit wat we hier tegenkomen, bij de eerste twee hotels konden we in een restaurant nog bruiswater bestellen, bij al de rest hadden ze dit niet. Wetende dat het wel degelijk over restaurants gaat en geen eethuisjes.

Het rijden hier in Maleisië valt vrij goed mee, ok het is dan wel links, maar met een wagen van hier ben je dit snel gewoon. Enkel geldt hier de regel wat op de weg komt laat je best door. Richtingaanwijzers worden hier ook maar zelden gebruikt, en de brommertjes die hebben het helemaal voor het zeggen. Kris kras door het verkeer, en geloof me ze zijn met velen. Ook een verkeerslicht is niet voor hen bestemd. Meestal stoppen ze wel, maar als er niet meteen ander vervoer aankomt, rijden ze simpelweg verder ongeacht welke kleur het licht heeft. Snelheidscamera’s hebben we wel gepasseerd, roodlicht camera’s niet meteen. Daarbij als er die zijn worden ze überhaupt niet geflitst omdat ze onder de 25km door het rood rijden. Voetgangers tellen helaas niet mee hier in Maleisië, bij gebrek aan voetpaden loop je hier vrij veel op straat en ben je op die manier een makkelijke prooi voor de rakelings passerende auto’s en ander vervoer.

Na een klein vier uurtjes rijden komen we aan in de haven waar wij onze boot dienen te nemen. Na een halfuur (snel) varen, meren we aan bij het hotel. Deze klasse gaat nog net iets verder dan deze die we reeds hebben gehad. Persoonlijke aanpak, en onze verblijfplaats tonen dat dit meer dan in orde is. Ook bij het eten komt dit terug, ‘a la carte met een bijzondere variëteit van gerechten uit verschillende landen.

Hier gaan we het vermoedelijk wel een week kunnen uithouden.

BEKIJK HIER DE BEELDEN



Penang

Dag 11 Posted on Wed, October 17, 2018 17:55:27

Terwijl we gisteren te voet de stad hebben verkent, gaan we vandaag onze wagen nog eens starten om het eiland te bezoeken. Groot is dit zeker niet, de omtrek hiervan bedraagt amper 74km.

De Penang Snake Tempel is het eerste slachtoffer, deze is gebouwd ter ere van Chor Soo Kong, een boeddhistische priester en genezer, volgens de legende heeft de monnik onderdak geboden aan de slangen en toen de tempel na zijn dood werd voltooid, trokken ze er alleen naar toe. Daarna werden de slangen geloofd aan de discipelen van de priester, dus werd het de thuisbasis van verschillende ingezeten giftige Wagler’s pit adders en groene boom slangen. De tempel is ook bekend als de Tempel van de Azuurblauwe Wolk, of de Pure Wolk Tempel en werd gebouwd in 1850 als een resultaat van een genereuze schenking van een Schot, David Brown, van wie Chor Soo Kong zou genezen hebben van een ongeneeslijke ziekte met behulp van lokale geneeskunde.

De tweede boeddhistische tempel is de Kek Lok Si-tempel. Gebouwd sinds het jaar 1891, is de Kek Lok Si-tempel op het eiland Penang, een van de grootste en mooiste tempel complexen in Zuidoost-Azië. Met miljoenen afbeeldingen van Boeddha en honderden prachtige betekenisvolle gravures, sculpturen en muurschilderingen in het interieur en exterieur van de tempelzalen, pagodes en poorten, is de Kek Lok Si-tempel niet alleen een centrum voor Chinese cultuur en Boeddha onderwijs, maar ook een unieke portie erfgoedschatten met het Mahayana-boeddhisme en traditionele Chinese rituelen versmelten tot een harmonieus geheel, in tempelarchitectuur en dagelijkse activiteiten van aanbidders.

Onderweg komen we nog een pak apen tegen, oppassen geblazen want het zijn vrij agressieve exemplaren. Trouwens terwijl we tijdens onze ritten geen enkele aangereden hond zijn tegengekomen, kunnen we dat van de apen niet zeggen, enkele individuen hebben de oversteek niet gehaald. Nog snel enkele reptielen vastleggen die onze pad kruisen.

Deze avond nog eens gaan dineren in ons favoriet eethuisje. Je moet weten, voor een soep, een tenderloin steak, een nagerecht en uiteraard drinken kost dit amper € 20, voor dit geld kan je dit zelf niet eens klaar maken.

BEKIJK HIER DE BEELDEN



George Town

Dag10 Posted on Tue, October 16, 2018 15:46:30

Vandaag een dagje George Town, wanneer we aan de receptie vragen welke richting het centrum is lijkt zijn antwoord raar. Naar mijn idee is dat de verkeerde kant, als we dan vragen of het ver is, krijgen we een bevestigend antwoord. We beslissen dan maar een taxi te bestellen, waarna de portier zijn telefoon aan mij door geeft. De taxi bestuurder vraagt mij dan waar we naartoe willen, wanneer ik vertel naar welk museum we naartoe willen vraagt die mij in welke straat dat dit is. Daarom beslis ik toch maar om de taxi te annuleren en te voet te vertrekken, en daar bovenop naar de andere kant dan men ons aanwees. We hebben uiteraard veel stops gemaakt om foto’s te nemen en wat tempels te bezoeken, maar als we rechtstreeks hadden gewandeld had dit max. een half uur geduurd. Dus het woord ver en afstand is hier blijkbaar een relatief begrip.

George Town is sowieso een leukere stad om te doorkruisen dan Kuala Lumpur. Evengoed chaotisch druk, maar buitengewoon gezellig. Van oppervlakte is George Town trouwens bijzonder goed te voet te ontdekken.

Het drie-D museum, Fort Cornwallis en het fotomuseum staan op onze lijst om een bezoek te brengen. Vooral het cameramuseum was meer dan de moeite, daarbovenop was de lieve juffrouw aldaar zo bijzonder behulpzaam alsook haar kennis en passie over de fotografie. Het museum is zeker een bezoek waard, de geschiedenis van allerlei camera’s, glasplaten, donker kamer, alsook een analoge Nikon die staat opgesteld met een 1000mm lens. Bijzonder leuk speelgoed in ieder geval. Als we de geschiedenis bekijken (geïllustreerd met een mooi organigram van zowel Nikon als Canon) van beide merken, weet men ook hier wat een echte camera is. Met de ene “sta je een stap dichter bij je droom†en met de andere “maak je ’s werelds beste foto’sâ€

Wanneer we door de straten wandelen komen we kriskras door Chinatown, de Indische plaatsen en de Moslim regio. We wandelen van een moskee, via een Hindoetempel, naar een boeddhistische tempel. Evenals de straat eetkraampjes, varieert dit van het soort eten welke zij serveren. Wij passen in ieder geval om daar onze honger te stillen, we hebben een vermoeden dat onze ingewanden dit niet zo geweldig gaan verdragen.

Een hele dag op wandel door deze mooie stad, als we kijken op onze stappenteller, telt deze een dertien kilometer, dus zakken we rond zes uur af richting hotel. We stoppen nog even bij een best wel buitengewone eetgelegenheid, een Chinees restaurant dat een bijzonder uitgebreide kaart heeft. Hier hebben we in ieder geval zeer goed gegeten. Terwijl we vandaag hebben gewandeld onder een stralende zon, begint het opeens te gieten net als we ons hotel binnen stappen. Een anderhalf uur later is het echter reeds over en is het opnieuw een stralende hemel.

BEKIJK HIER DE BEELDEN



Penang

Dag9 Posted on Mon, October 15, 2018 16:39:47

Vandaag is de opdracht koers te zetten naar het eiland Penang, hier hebben we ons verblijf in Georgetown. Georgetown is na Kuala Lumpur de grootste en drukste en vooral chaotische stad.

Als we bij onze wagen komen lijkt het of we iets te lang zijn weggeweest, of de planten groeien hier wel echt bijzonder snel.

Onderweg neem ik even halt om toch wel een bijzonder museumstuk vast te leggen. In deze streek is er nog vrij veel houtontginning, laat ons hopen dat dit op z’n minst gecontroleerd gebeurd. We zien telkenmale dezelfde types vrachtwagen uit de bossen komen vol geladen met inheemse, hardhouten bomen. Dan moet je weten dat deze Mercedes voertuigen minstens een vijftig jaar oud zijn.

Ze zien er niet meteen nog appetijtelijk uit, maar ze doen wel hun ding, een zware last uit het bos sleuren en daar slagen ze met brio in. Nu zijn dit nog oerdegelijke diesel motoren zonder elektronische snufjes, die toch maar defect raken.

Tijdens de rit nog even een stop om enkele omgevingsbeelden van de streek te schieten en onze (echte) auto even te vereeuwigen alvorens we toekomen in de grote stad. De toegang gebeurt via een van de twee bruggen (om en bij de 13 km lang). We moeten inderdaad toegeven dat Georgetown een chaotisch geheel is, met andere woorden een echte Aziatische metropool.

We vinden hier oude koloniale gebouwen die zijn opgeknapt of nog een beurt moeten krijgen. Broederlijk daarnaast echte bouwvallige kotjes waarvan je niet kan geloven dat hier nog mensen wonen. En om het compleet af te maken pronken hierbij moderne flatgebouwen.

Vanop ons hotel hebben we trouwens een goed uitzicht over de stad, nog een kleine verkentocht door de stad, morgen gaan we deze verkennen.

BEKIJK HIER DE BEELDEN



Belum

Dag8 Posted on Sun, October 14, 2018 12:57:19

Na het ontbijt vanmorgen gaat het richting jetty, hier nemen we een motorbootje naar de jungle. Wanneer we hier aankomen merkt onze gids dat de zijarm van de rivier te droog staat om nog verder te varen. Met andere woorden moeten we een stuk langer stappen, wat niet echt een probleem is. Wat echter wel een probleem is zijn de omstandigheden waarin we moeten stappen. Een wandelpad zoals we die hadden in Taman Negara, daar kunnen we enkel van dromen. Het enige pad wat we hier kunnen volgen is dat waar de olifanten zich een weg hebben gebaand op zoek naar water. Het groen was bij deze wat platgetrapt, maar daar bovenop stonden de voetafdrukjes van deze kolossen netjes te pronken. Wetende dat dit al snel kuilen zijn van om en bij 30 cm breed en diep, netjes verstopt onder de groen begroeiing. Dat dit het stappen niet meteen bevordert kan je wel raden. Menige van onze groep mispakten zich hier soms stevig aan.

Belum staat minder lang op de kaart dan Taman Negara, maar men is volop bezig om dit te promoten. Dit natuurgebied staat onder bescherming, men doet alle moeite om een bezoek aantrekkelijk te maken. Dit is bijzonder leuk om mee door te nemen voor toeristen zoals wij, maar nog meer geschikt voor natuurliefhebbers die hier op jacht gaan om al het wild te schieten, en dan wel te verstaan met een fototoestel. De dieren leven hier nog echt in het wild, wat betekent dat wanneer je met een groep hier een bezoek brengt, deze zich al snel uit de voeten maken.

Dieren spotten we dus niet, buiten een vliegende draak, dit is een hagedisachtige die behoort tot de agamen, deze kerel laat zich vanuit een hoge boom vallen om dan in een duikvlucht ergens te landen. In dit geval op de rug van onze gids, door het gegil van enkele schrok deze meer hiervan dan van de hagedis zelf. Nu dit was best een beetje schrikken, uiteindelijk weet je tenslotte niet wat er op je rug is terecht gekomen. Ook vlinders en een drakenvlieg zijn toch enkele (kleine) beestjes die we spotten, de meeste helaas veel te snel om te kunnen vastleggen op foto.

Met ongerepte natuur worden we desalniettemin meer dan geconfronteerd, en daar horen helaas ook enkele minder leuke plaatselijke bewoners bij. Zo moeten we meermaals ons ontdoen van bloedzuigers, ja we zitten hier in de jungle en die hebben ook hier hun plaatsje. Desondanks we ons goed controleren slagen er toch nog enkele in om zich te verschansen. Ik ben drie keer gebeten, Irène zelfs een vijf keer. Nu ja, meteen van sterven zullen we wel niet. Straks wat verzorgen, dan zullen we dit ook weer wel overleven, ze zijn trouwens eng maar wel onschadelijk.

Onze tocht eindigt aan een waterval, hier is het even rusten om daarna onze tocht terug te ondernemen. En zestal keer moeten we het riviertje oversteken, nu niet meteen een onoverkomelijke hindernis, echter met mijn fototoestel is het toch even opletten. Als ik kopje onder moest gaan ok nog, mijn toestel daarentegen zou iets minder leuk zijn.

Maar we geraken vrij ongehavend terug, in acht genomen de vuile kleding die we hieraan hebben overgehouden. Onze lunch die we hebben meegekregen gaan we verorberen op een eilandje waar het bosbeheer een kleine nederzetting heeft gemaakt. Uitstekende plaats voor natuurliefhebbers of boy scouts die hier meerdere hikings kunnen aanvangen.

Moe maar voldaan komen we terug aan bij onze verblijfplaats, geslaagde dag en vooral kunnen afmaken onder een droge hemel.

De foto’s van onze reis die we in het album plaatsen zijn uiteraard recht uit de camera, hier zijn geen bewerkingen aan gebeurd. De beelden worden in een programma in automaat omgezet van Raw naar jpg. Dit betekent dat er zeker beelden bijzijn die omwille van het beperkt dynamisch bereik te donker zijn. Vandaar de raw bestanden die perfect in ontwikkelmode aan te passen zijn om alles uit het beeld te halen, dit is echter voer voor thuis na de reis.

HIER KAN JE DE BEELDEN BEKIJKEN



Belum

Dag7 Posted on Sat, October 13, 2018 15:52:35

Vandaag , zaterdag weerom tal van touringcars met mensen uit andere gebieden van Maleisië om inkopen te doen hier in Cameron. Wij vinden dit bizar dat deze plaats zoveel lokale bewoners aantrekt? We verlaten dit hooggelegen stukje Maleisië en zetten koers naar het noorden, richting Thailand.

Algemeen is de weg best te doen, buiten de brommertjes althans. Hier moet je best goed opletten, ze komen van alle kanten en hebben lak aan verkeerslichten. Onderweg nog steeds tal van mini vuilnisbelten, dit vinden wij wel jammer. Onze trip vandaag bedraagt 263km, maar hierover hebben we wel een vijf uur gedaan. Een rit langs de secundaire weg om wat van de omgeving te kunnen opvangen.

Als we ’s middags stoppen om wat bij te tanken, kwestie om zeker niet zonder brandstof te vallen merken we dat ze bij Caltex (best een groot en modern tankstation) weinig moeite hebben gedaan om verstaanbaar over te komen. De pompen moet je laten vrij geven door vooraf te betalen, daarbij ontvang je dan een code die je moet ingeven aan de pomp zelf. Alles netjes geïllustreerd in het Maleis, vrij onbegrijpelijk dus. Ik vraag dit even na, en het klopt allemaal, enkel is dit niet de manier als je met een huurwagen bent weet je niet meteen hoeveel je kan bijtanken. Daar bovenop kost de benzine hier nog eens een dikke € 0,40??? Ja je leest het goed, de benzine 95 kost hier net geen halve euro, als ze dat bij ons zo eens regelde.

Wanneer we op onze bestemming toekomen gaan we eerst even verkennen en onze tocht voor morgen alvast reserveren. Net als we terug op onze kamer zijn begint het even meer dan deftig te regenen, of nee te gieten. We zitten tegen een regenwoud, en dat merken we ook. Koud is het hier zeker niet een 32°, nat des te meer.

Weet ge hetgeen er vandaag uitvalt kan er morgen niet meer uitvallen, toch?

BEKIJK HIER DE BEELDEN



Next »